opleg­gen in Low German

Pronunciation: /ˈɔpˌlɛɡn̩/
verb
Syllabication: op·leg·gen
[1]
peripheral vocabulary
active

Verbforms:

infinitive:
opleg­gen
past participle:
oplegg­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik legg op
du legg­st op
he/se/dat legg­t op
wi legg­t op
ji legg­t op
se legg­t op
past:
ik leed op
du leedst op
he/se/dat leed op
wi le­den op
ji le­den op
se le­den op
perfect:
ik heff oplegg­t
du hest oplegg­t
he/se/dat hett oplegg­t
wi hebbt oplegg­t
ji hebbt oplegg­t
se hebbt oplegg­t
conjunctive:
ik leed op
du leedst op
he/se/dat leed op
wi le­den op
ji le­den op
se le­den op
imperative:
legg op!
legg­t op!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: op + leggen