op­leg­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌlɛɡn̩/
Verb
Sülven: op·leg·gen
[1]
Opbowoortschatt
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Randwoortschatt
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
op­leg­gen
PPP:
op­legg­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik legg op
du legg­st op
he/se/dat legg­t op
wi legg­t op
ji legg­t op
se legg­t op
Vergangen Tiet:
ik leed op
du leedst op
he/se/dat leed op
wi le­den op
ji le­den op
se le­den op
Perfekt:
ik heff op­legg­t
du hest op­legg­t
he/se/dat hett op­legg­t
wi hebbt op­legg­t
ji hebbt op­legg­t
se hebbt op­legg­t
Kunjunktiv:
ik leed op
du leedst op
he/se/dat leed op
wi le­den op
ji le­den op
se le­den op
Imperativ:
legg op!
legg­t op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + leggen