grootma­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɾɔu̯tˌmɔːkn̩/
Verb
Sülven: groot·ma·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
optrecken
düütsch:
Bispelen:
[1] He hett Fahlens toköfft un jüm denn grootmaakt.

Verbformen:

Infinitiv:
grootma­ken
PPP:
grautmaakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik maak groot
du maakst groot
he/se/dat maakt groot
wi maakt groot
ji maakt groot
se maakt groot
Vergangen Tiet:
ik möök groot
du möökst groot
he/se/dat möök groot
wi mö­ken groot
ji mö­ken groot
se mö­ken groot
Perfekt:
ik heff grautmaakt
du hest grautmaakt
he/se/dat hett grautmaakt
wi hebbt grautmaakt
ji hebbt grautmaakt
se hebbt grautmaakt
Kunjunktiv:
ik möök groot
du möökst groot
he/se/dat möök groot
wi mö­ken groot
ji mö­ken groot
se mö­ken groot
Imperativ:
maak groot!
maakt groot!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: groot + maken