ver­ö­vern op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈøːy̯·vɐn/
Verb
Sülven: ver·ö·vern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in de Laag we’en, ahn wat uttokamen
düütsch:
Bispelen:
[1] Ik kann nix verövern.

Verbformen:

Infinitiv:
ver­ö­vern
PPP:
ver­ö­vert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik ver­ö­ver
du ver­ö­verst
he/se/dat ver­ö­vert
wi ver­ö­vert
ji ver­ö­vert
se ver­ö­vert
Vergangen Tiet:
ik ver­ö­ver
du ver­ö­verst
he/se/dat ver­ö­ver
wi ver­ö­vern
ji ver­ö­vern
se ver­ö­vern
Perfekt:
ik heff ver­ö­vert
du hest ver­ö­vert
he/se/dat hett ver­ö­vert
wi hebbt ver­ö­vert
ji hebbt ver­ö­vert
se hebbt ver­ö­vert
Kunjunktiv:
ik ver­ö­ver
du ver­ö­verst
he/se/dat ver­ö­ver
wi ver­ö­vern
ji ver­ö­vern
se ver­ö­vern
Imperativ:
ver­ö­ver!
ver­ö­vert!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + Över