lichtleh­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /lɪçtˈlɛː·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: licht·leh·rig
lichtlehriger lichtlehrigst
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: licht + lehren + -ig