mar­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈma͡ɐln̩/
Verb
Sülven: mar·len
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
mit Marlslääg fastneihn

Verbformen:

Infinitiv:
mar­len
PPP:
marlt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik marl
du marlst
he/se/dat marlt
wi marlt
ji marlt
se marlt
Vergangen Tiet:
ik marl
du marlst
he/se/dat marl
wi mar­len
ji mar­len
se mar­len
Perfekt:
ik heff marlt
du hest marlt
he/se/dat hett marlt
wi hebbt marlt
ji hebbt marlt
se hebbt marlt
Kunjunktiv:
ik marl
du marlst
he/se/dat marl
wi mar­len
ji mar­len
se mar­len
Imperativ:
marl!
marlt!