Marlreep op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈma͡ɐlˌɾɛːp/
Substantiv
Sülven: Marl·reep
Plural: Marlre­pen m de Marlreep
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: marlen + Reep