Marltau op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈma͡ɐlˌtaʊ̯/
Substantiv
Sülven: Marl·tau
Plural: Marltau n dat Marltau
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
nedderlandsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: marlen + Tau