Utspraak op Platt: /fəɾˈa͡ɐm̩/
Verb
Sülven: ver·ar·ven
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verarven
PPP:
verarvt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik verarv
du verarvst
he/se/dat verarvt
wi verarvt
ji verarvt
se verarvt
Vergangen Tiet:
ik verarv
du verarvst
he/se/dat verarv
wi verarven
ji verarven
se verarven
Perfekt:
ik heff verarvt
du hest verarvt
he/se/dat hett verarvt
wi hebbt verarvt
ji hebbt verarvt
se hebbt verarvt
Kunjunktiv:
ik verarv
du verarvst
he/se/dat verarv
wi verarven
ji verarven
se verarven
Imperativ:
verarv!
verarvt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + arven