Utspraak op Platt: /ˈkiːlˌhɔːln̩/
Verb
Sülven: kiel·ha·len
[1]
Opbowoortschatt
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kielhalen
PPP:
kielhaalt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kielhaal
du kielhaalst
he/se/dat kielhaalt
wi kielhaalt
ji kielhaalt
se kielhaalt
Vergangen Tiet:
ik kielheel
du kielheelst
he/se/dat kielheel
wi kielhelen
ji kielhelen
se kielhelen
Perfekt:
ik heff kielhaalt
du hest kielhaalt
he/se/dat hett kielhaalt
wi hebbt kielhaalt
ji hebbt kielhaalt
se hebbt kielhaalt
Kunjunktiv:
ik kielheel
du kielheelst
he/se/dat kielheel
wi kielhelen
ji kielhelen
se kielhelen
Imperativ:
kielhaal!
kielhaalt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kiel + halen