kielha­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkiːlˌhɔːln̩/
Verb
Sülven: kiel·ha·len
[1]
Opbowoortschatt
histoorsch
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kielha­len
PPP:
kielhaalt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kielhaal
du kielhaalst
he/se/dat kielhaalt
wi kielhaalt
ji kielhaalt
se kielhaalt
Vergangen Tiet:
ik kielheel
du kielheelst
he/se/dat kielheel
wi kielhe­len
ji kielhe­len
se kielhe­len
Perfekt:
ik heff kielhaalt
du hest kielhaalt
he/se/dat hett kielhaalt
wi hebbt kielhaalt
ji hebbt kielhaalt
se hebbt kielhaalt
Kunjunktiv:
ik kielheel
du kielheelst
he/se/dat kielheel
wi kielhe­len
ji kielhe­len
se kielhe­len
Imperativ:
kielhaal!
kielhaalt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kiel + halen