ka­men op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈkɔːm̩/
Verb
Sülven: ka·men
[1]
Grundwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Kannst du gau kamen un mi helpen?
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
kamen
PPP:
kamen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kaam
du kummst
he/se/dat kummt
wi kaamt
ji kaamt
se kaamt
Vergangen Tiet:
ik keem
du keemst
he/se/dat keem
wi kemen
ji kemen
se kemen
Perfekt:
ik bün kamen
du büst kamen
he/se/dat is kamen
wi sünd kamen
ji sünd kamen
se sünd kamen
Kunjunktiv:
ik keem
du keemst
he/se/dat keem
wi kemen
ji kemen
se kemen
Imperativ:
kaam!
kaamt!
Infinitiv:
kamen
PPP:
kamen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kumm
du kummst
he/se/dat kummt
wi kaamt
ji kaamt
se kaamt
Vergangen Tiet:
ik keem
du keemst
he/se/dat keem
wi kemen
ji kemen
se kemen
Perfekt:
ik bün kamen
du büst kamen
he/se/dat is kamen
wi sünd kamen
ji sünd kamen
se sünd kamen
Kunjunktiv:
ik keem
du keemst
he/se/dat keem
wi kemen
ji kemen
se kemen
Imperativ:
kaam!
kaamt!