af­ko­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌkɔu̯pm̩/
Verb
Sülven: af·ko·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­ko­pen
PPP:
af­koff­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik koop af
du koff­st af
he/se/dat koff­t af
wi koopt af
ji koopt af
se koopt af
Vergangen Tiet:
ik kööp af
du kööpst af
he/se/dat kööp af
wi kö­pen af
ji kö­pen af
se kö­pen af
Perfekt:
ik heff af­koff­t
du hest af­koff­t
he/se/dat hett af­koff­t
wi hebbt af­koff­t
ji hebbt af­koff­t
se hebbt af­koff­t
Kunjunktiv:
ik kööp af
du kööpst af
he/se/dat kööp af
wi kö­pen af
ji kö­pen af
se kö­pen af
Imperativ:
koop af!
koopt af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + kopen