op­slu­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌsluːtn̩/
Verb
Sülven: op·slu·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
He hett dat Slott opslaten.

Verbformen:

Infinitiv:
op­slu­ten
PPP:
op­sla­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik sluut op
du slütt­st op
he/se/dat slütt op
wi sluut op
ji sluut op
se sluut op
Vergangen Tiet:
ik slööt op
du slöötst op
he/se/dat slööt op
wi slö­ten op
ji slö­ten op
se slö­ten op
Perfekt:
ik heff op­sla­ten
du hest op­sla­ten
he/se/dat hett op­sla­ten
wi hebbt op­sla­ten
ji hebbt op­sla­ten
se hebbt op­sla­ten
Kunjunktiv:
ik slööt op
du slöötst op
he/se/dat slööt op
wi slö­ten op
ji slö­ten op
se slö­ten op
Imperativ:
sluut op!
sluut op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + sluten