anbe­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌbɛːdn̩/
Verb
Sülven: an·be·den
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anbe­den
PPP:
anbeedt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik beed an
du beedst an
he/se/dat beedt an
wi beedt an
ji beedt an
se beedt an
Vergangen Tiet:
ik beed an
du beedst an
he/se/dat beed an
wi be­den an
ji be­den an
se be­den an
Perfekt:
ik heff anbeedt
du hest anbeedt
he/se/dat hett anbeedt
wi hebbt anbeedt
ji hebbt anbeedt
se hebbt anbeedt
Kunjunktiv:
ik beed an
du beedst an
he/se/dat beed an
wi be­den an
ji be­den an
se be­den an
Imperativ:
beed an!
beedt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + beden