An­be­der op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌbɛː·dɐ/
Substantiv
Sülven: An·be·der
Plural: An­be­ders m de An­be­der
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
een, de en Saak oder Persoon besünners vereehrt
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] De junge Fro hett en Barg Anbeders.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: anbeden + -er