Deenst­deern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɛɪ̯nstˌdɛɪ̯ɾn/
Substantiv
Sülven: Deenst·deern
Plural: Deenst­deerns f de Deenst­deern
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Deenst + Deern