Deenst­deern in het Nedersaksisch

Uitspraak: /ˈdɛɪ̯nstˌdɛɪ̯ɾn/
zelfstandig naamwoord
Afbreking: Deenst·deern
Plural: Deenst­deerns f de Deenst­deern
[1]
geavanceerde woordenschat

Etymologie:

Samensteld woord gevormd door: Deenst + Deern