Deer­goorn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɛɪ̯ɾˌɡɔː͡ɐn/
Substantiv
Sülven: Deer·goorn
Plural: Deer­goorns m de Deer­goorn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Deer + Goorn