Utspraak op Platt: /ˈlɔu̯sˌtɾɛkn̩/
Verb
Sülven: loos·tre·cken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
loostrecken
PPP:
loostrocken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik treck loos
du treckst loos
he/se/dat treckt loos
wi treckt loos
ji treckt loos
se treckt loos
Vergangen Tiet:
ik tröck loos
du tröckst loos
he/se/dat tröck loos
wi tröcken loos
ji tröcken loos
se tröcken loos
Perfekt:
ik bün loostrocken
du büst loostrocken
he/se/dat is loostrocken
wi sünd loostrocken
ji sünd loostrocken
se sünd loostrocken
Kunjunktiv:
ik tröck loos
du tröckst loos
he/se/dat tröck loos
wi tröcken loos
ji tröcken loos
se tröcken loos
Imperativ:
treck loos!
treckt loos!
Infinitiv:
loostrecken
PPP:
loostrocken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik treck loos
du treckst loos
he/se/dat treckt loos
wi treckt loos
ji treckt loos
se treckt loos
Vergangen Tiet:
ik treck loos
du treckst loos
he/se/dat treck loos
wi trecken loos
ji trecken loos
se trecken loos
Perfekt:
ik bün loostrocken
du büst loostrocken
he/se/dat is loostrocken
wi sünd loostrocken
ji sünd loostrocken
se sünd loostrocken
Kunjunktiv:
ik treck loos
du treckst loos
he/se/dat treck loos
wi trecken loos
ji trecken loos
se trecken loos
Imperativ:
treck loos!
treckt loos!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: loos + trecken