loos­la­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlɔu̯sˌlɔːtn̩/
Verb
Sülven: loos·la·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
loos­la­ten
PPP:
loos­la­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik laat loos
du lett­st loos
he/se/dat lett loos
wi laat loos
ji laat loos
se laat loos
Vergangen Tiet:
ik leet loos
du leetst loos
he/se/dat leet loos
wi le­ten loos
ji le­ten loos
se le­ten loos
Perfekt:
ik heff loos­la­ten
du hest loos­la­ten
he/se/dat hett loos­la­ten
wi hebbt loos­la­ten
ji hebbt loos­la­ten
se hebbt loos­la­ten
Kunjunktiv:
ik leet loos
du leetst loos
he/se/dat leet loos
wi le­ten loos
ji le­ten loos
se le­ten loos
Imperativ:
laat loos!
laat loos!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: loos + laten