na­blie­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈnɔːˌbliːm̩/
Verb
Sülven: na·blie·ven
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Is al wedder so veel von’t Eten nableven.

Verbformen:

Infinitiv:
na­blie­ven
PPP:
na­ble­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bliev na
du blif­fst na
he/se/dat blif­ft na
wi blievt na
ji blievt na
se blievt na
Vergangen Tiet:
ik bleev na
du bleevst na
he/se/dat bleev na
wi ble­ven na
ji ble­ven na
se ble­ven na
Perfekt:
ik heff na­ble­ven
du hest na­ble­ven
he/se/dat hett na­ble­ven
wi hebbt na­ble­ven
ji hebbt na­ble­ven
se hebbt na­ble­ven
Kunjunktiv:
ik bleev na
du bleevst na
he/se/dat bleev na
wi ble­ven na
ji ble­ven na
se ble­ven na
Imperativ:
bliev na!
blievt na!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: na + blieven