to­hö­ren op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɔu̯ˌhœɪ̯·ɾən/ 🔊︎
Verb
Sülven: to·hö·ren
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Vördrag opmarksam folgen
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Muttst goot tohören, ik vertell dat bloot een Maal!

Verbformen:

Infinitiv:
to­hö­ren
PPP:
to­hoort
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hoor to
du hoorst to
he/se/dat hoort to
wi hoort to
ji hoort to
se hoort to
Vergangen Tiet:
ik hoor to
du hoorst to
he/se/dat hoor to
wi ho­ren to
ji ho­ren to
se ho­ren to
Perfekt:
ik heff to­hoort
du hest to­hoort
he/se/dat hett to­hoort
wi hebbt to­hoort
ji hebbt to­hoort
se hebbt to­hoort
Kunjunktiv:
ik hoor to
du hoorst to
he/se/dat hoor to
wi ho­ren to
ji ho­ren to
se ho­ren to
Imperativ:
hoor to!
hoort to!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: to + hören