schü­mig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃyː·mɪç/
Adjektiv
Sülven: schü·mig
schümiger schümigst
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: schümen + -ig