leh­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlɛːn̩/
Verb
Sülven: leh·nen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wat weggeven, aver mit de Inschränkung, dat dat later wedder trüchgeven warrn mutt
nedderlandsch:
=
lenen
engelsch:
=
loan
=
lend
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
leh­nen
PPP:
lehnt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik lehn
du lehnst
he/se/dat lehnt
wi lehnt
ji lehnt
se lehnt
Vergangen Tiet:
ik lehn
du lehnst
he/se/dat lehn
wi leh­nen
ji leh­nen
se leh­nen
Perfekt:
ik heff lehnt
du hest lehnt
he/se/dat hett lehnt
wi hebbt lehnt
ji hebbt lehnt
se hebbt lehnt
Kunjunktiv:
ik lehn
du lehnst
he/se/dat lehn
wi leh­nen
ji leh­nen
se leh­nen
Imperativ:
lehn!
lehnt!