Kne­pel op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈknɛː·pəl/
Substantiv
Sülven: Kne·pel
Plural: Kne­pels m de Kne­pel
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: -el