kul­lern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkʊ·lɐn/
Verb
Sülven: kul·lern
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
De Tranen kullert em de Backen dal.

Verbformen:

Infinitiv:
kul­lern
PPP:
kul­lert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kul­ler
du kul­lerst
he/se/dat kul­lert
wi kul­lert
ji kul­lert
se kul­lert
Vergangen Tiet:
ik kul­ler
du kul­lerst
he/se/dat kul­ler
wi kul­lern
ji kul­lern
se kul­lern
Perfekt:
ik bün kul­lert
du büst kul­lert
he/se/dat is kul­lert
wi sünd kul­lert
ji sünd kul­lert
se sünd kul­lert
Kunjunktiv:
ik kul­ler
du kul­lerst
he/se/dat kul­ler
wi kul­lern
ji kul­lern
se kul­lern
Imperativ:
kul­ler!
kul­lert!