Veer­kant op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈfɛɪ̯ɾˌkant/
Substantiv
Sülven: Veer·kant
Plural: Veer­kan­ten f de Veer­kant
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: veer + Kant