Bahn­fe­ger op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbɔːnˌfɛː·ɡɐ/
Substantiv
Sülven: Bahn·fe·ger
Plural: Bahn­fe­gers m de Bahn­fe­ger
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Bahn + fegen + -er