bül­te­rig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbʏl·tə·ɾɪç/
Adjektiv
Sülven: bül·te·rig
bülteriger bülterigst
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Bült + -ig