ver­swe­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈsvɛːɡn̩/ 🔊︎
Adjektiv
Sülven: ver·swe·gen
verswegener verswegenst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
von een, bi den man sik verlaten kann, dat he nix seggt
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] He is verswegen, he verraadt nix.