blö­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbløːy̯dn̩/
Verb
Sülven: blö·den
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
=
blood
düütsch:
=
bluten
Bispelen:
[1] Mi blöddt de Nees.

Verbformen:

Infinitiv:
blö­den
PPP:
blöödt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik blööt
du blöd­dst
he/se/dat blöd­dt
wi blöödt
ji blöödt
se blöödt
Vergangen Tiet:
ik blööt
du blöödst
he/se/dat blööt
wi blö­den
ji blö­den
se blö­den
Perfekt:
ik heff blöödt
du hest blöödt
he/se/dat hett blöödt
wi hebbt blöödt
ji hebbt blöödt
se hebbt blöödt
Kunjunktiv:
ik blööt
du blöödst
he/se/dat blööt
wi blö­den
ji blö­den
se blö­den
Imperativ:
blööt!
blöödt!