kum­fer­me­ren op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /kʊm·fɐ·mɛː·ɾən/
Verb
Sülven: kum·fer·me·ren
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Ik bün 1960 komfermeert worrn.

Verbformen:

Infinitiv:
kumfermeren
PPP:
komfermeert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik komfermeer
du komfermeerst
he/se/dat komfermeert
wi komfermeert
ji komfermeert
se komfermeert
Vergangen Tiet:
ik komfermeer
du komfermeerst
he/se/dat komfermeer
wi komfermeren
ji komfermeren
se komfermeren
Perfekt:
ik heff komfermeert
du hest komfermeert
he/se/dat hett komfermeert
wi hebbt komfermeert
ji hebbt komfermeert
se hebbt komfermeert
Kunjunktiv:
ik komfermeer
du komfermeerst
he/se/dat komfermeer
wi komfermeren
ji komfermeren
se komfermeren
Imperativ:
komfermeer!
komfermeert!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: kum- + -eer