utme­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌmɛːtn̩/
Verb
Sülven: ut·me·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Maat bestimmen
düütsch:
Bispelen:
[1] Ik heff allens twee Maal utmeten, dat passt.

Verbformen:

Infinitiv:
utme­ten
PPP:
utmeet
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik meet ut
du meetst ut
he/se/dat meet ut
wi meet ut
ji meet ut
se meet ut
Vergangen Tiet:
ik meet ut
du meetst ut
he/se/dat meet ut
wi me­ten ut
ji me­ten ut
se me­ten ut
Perfekt:
ik heff utmeet
du hest utmeet
he/se/dat hett utmeet
wi hebbt utmeet
ji hebbt utmeet
se hebbt utmeet
Kunjunktiv:
ik meet ut
du meetst ut
he/se/dat meet ut
wi me­ten ut
ji me­ten ut
se me­ten ut
Imperativ:
meet ut!
meet ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + meten