Seemhon­nig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈzɛːmˌhɔ·nɪç/
Substantiv
Sülven: Seem·hon·nig
m de Seemhon­nig
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Honnig, de ut de Waven utflaten oder utpresst is
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Seem + Honnig