wahnkan­tig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɔːnˌkan·tɪç/
Adjektiv
Sülven: wahn·kan·tig
wahnkantiger wahnkantigst
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
ahn saubere Kanten

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: wahn + kantig