daldwin­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌdvɪnɡn̩/
Verb
Sülven: dal·dwin·gen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
een anneren den egen Willen opdwingen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
daldwin­gen
PPP:
daldwun­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik dwing dal
du dwingst dal
he/se/dat dwingt dal
wi dwingt dal
ji dwingt dal
se dwingt dal
Vergangen Tiet:
ik dwüng dal
du dwüngst dal
he/se/dat dwüng dal
wi dwün­gen dal
ji dwün­gen dal
se dwün­gen dal
Perfekt:
ik heff daldwun­gen
du hest daldwun­gen
he/se/dat hett daldwun­gen
wi hebbt daldwun­gen
ji hebbt daldwun­gen
se hebbt daldwun­gen
Kunjunktiv:
ik dwüng dal
du dwüngst dal
he/se/dat dwüng dal
wi dwün­gen dal
ji dwün­gen dal
se dwün­gen dal
Imperativ:
dwing dal!
dwingt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + dwingen