dalpa­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌpakn̩/
Verb
Sülven: dal·pa·cken
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dalpa­cken
PPP:
dalpa­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik pa­ck dal
du pa­ckst dal
he/se/dat pa­ckt dal
wi pa­ckt dal
ji pa­ckt dal
se pa­ckt dal
Vergangen Tiet:
ik pa­ck dal
du pa­ckst dal
he/se/dat pa­ck dal
wi pa­cken dal
ji pa­cken dal
se pa­cken dal
Perfekt:
ik heff dalpa­ckt
du hest dalpa­ckt
he/se/dat hett dalpa­ckt
wi hebbt dalpa­ckt
ji hebbt dalpa­ckt
se hebbt dalpa­ckt
Kunjunktiv:
ik pa­ck dal
du pa­ckst dal
he/se/dat pa­ck dal
wi pa­cken dal
ji pa­cken dal
se pa­cken dal
Imperativ:
pa­ck dal!
pa­ckt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + packen