mit­ka­men op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈmɪtˌkɔːm̩/
Verb
Sülven: mit·ka·men
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Ik will na de Stadt föhren. Willst du mitkamen?

Verbformen:

Infinitiv:
mitkamen
PPP:
mitkamen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kaam mit
du kummst mit
he/se/dat kummt mit
wi kaamt mit
ji kaamt mit
se kaamt mit
Vergangen Tiet:
ik keem mit
du keemst mit
he/se/dat keem mit
wi kemen mit
ji kemen mit
se kemen mit
Perfekt:
ik bün mitkamen
du büst mitkamen
he/se/dat is mitkamen
wi sünd mitkamen
ji sünd mitkamen
se sünd mitkamen
Kunjunktiv:
ik keem mit
du keemst mit
he/se/dat keem mit
wi kemen mit
ji kemen mit
se kemen mit
Imperativ:
kaam mit!
kaamt mit!
Infinitiv:
mitkamen
PPP:
mitkamen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kumm mit
du kummst mit
he/se/dat kummt mit
wi kaamt mit
ji kaamt mit
se kaamt mit
Vergangen Tiet:
ik keem mit
du keemst mit
he/se/dat keem mit
wi kemen mit
ji kemen mit
se kemen mit
Perfekt:
ik bün mitkamen
du büst mitkamen
he/se/dat is mitkamen
wi sünd mitkamen
ji sünd mitkamen
se sünd mitkamen
Kunjunktiv:
ik keem mit
du keemst mit
he/se/dat keem mit
wi kemen mit
ji kemen mit
se kemen mit
Imperativ:
kaam mit!
kaamt mit!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: mit + kamen