opha­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌhɔːln̩/
Verb
Sülven: op·ha·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
hooghalen
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wat to 'n Thema maken
düütsch:
[3]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
afhalen
nedderlandsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
opha­len
PPP:
ophaalt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik haal op
du haalst op
he/se/dat haalt op
wi haalt op
ji haalt op
se haalt op
Vergangen Tiet:
ik heel op
du heelst op
he/se/dat heel op
wi he­len op
ji he­len op
se he­len op
Perfekt:
ik heff ophaalt
du hest ophaalt
he/se/dat hett ophaalt
wi hebbt ophaalt
ji hebbt ophaalt
se hebbt ophaalt
Kunjunktiv:
ik heel op
du heelst op
he/se/dat heel op
wi he­len op
ji he­len op
se he­len op
Imperativ:
haal op!
haalt op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + halen