schel­vern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɛl·vɐn/
Verb
Sülven: schel·vern
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in Schuppen aflösen
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
anfangen in lütte Iesplacken to fresen

Verbformen:

Infinitiv:
schel­vern
PPP:
schel­vert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schel­ver
du schel­verst
he/se/dat schel­vert
wi schel­vert
ji schel­vert
se schel­vert
Vergangen Tiet:
ik schel­ver
du schel­verst
he/se/dat schel­ver
wi schel­vern
ji schel­vern
se schel­vern
Perfekt:
ik heff schel­vert
du hest schel­vert
he/se/dat hett schel­vert
wi hebbt schel­vert
ji hebbt schel­vert
se hebbt schel­vert
Kunjunktiv:
ik schel­ver
du schel­verst
he/se/dat schel­ver
wi schel­vern
ji schel­vern
se schel­vern
Imperativ:
schel­ver!
schel­vert!