Warkwoort op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈva͡ɐkˌvɔu̯ɾt/
Substantiv
Sülven: Wark·woort
Plural: Warkwöör n dat Warkwoort
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Woort, dat en Hanneln kenntekent
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Tu-Wort

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: warken + Woort