Schip­per op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɪ·pɐ/
Substantiv
Sülven: Schip·per
Plural: Schip­pers m de Schip­per
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
een, de to Schipp föhrt, vör allen in de Küsten- un Binnenschipperee
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Schipp + -er