rafkie­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾafˌkiːkn̩/
Verb
Sülven: raf·kie·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
Bispelen:
[1] Oh, ik mag dor goornich rafkieken… dat is so hoog un ik kann de Höögd doch nich af.
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
minnachtig op een kieken
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
rafkie­ken
PPP:
rafke­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kiek raf
du ki­ckst raf
he/se/dat ki­ckt raf
wi kiekt raf
ji kiekt raf
se kiekt raf
Vergangen Tiet:
ik keek raf
du keekst raf
he/se/dat keek raf
wi ke­ken raf
ji ke­ken raf
se ke­ken raf
Perfekt:
ik heff rafke­ken
du hest rafke­ken
he/se/dat hett rafke­ken
wi hebbt rafke­ken
ji hebbt rafke­ken
se hebbt rafke­ken
Kunjunktiv:
ik keek raf
du keekst raf
he/se/dat keek raf
wi ke­ken raf
ji ke­ken raf
se ke­ken raf
Imperativ:
kiek raf!
kiekt raf!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: raf + kieken