mö­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈmøːɡn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: mö·gen
[1]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
=
mögen
[2]
Grundwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
=
mögen
Bispelen:
[1] Ik mag di.

Verbformen:

Infinitiv:
mö­gen
PPP:
mücht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik mag
du magst
he/se/dat mag
wi möögt
ji möögt
se möögt
Vergangen Tiet:
ik mügg
du müg­gst
he/se/dat mügg
wi müg­gen
ji müg­gen
se müg­gen
Perfekt:
ik heff mücht
du hest mücht
he/se/dat hett mücht
wi hebbt mücht
ji hebbt mücht
se hebbt mücht
Kunjunktiv:
ik mügg
du müg­gst
he/se/dat mügg
wi müg­gen
ji müg­gen
se müg­gen
Imperativ:
möög!
möögt!