an­fe­gen op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈanˌfɛːɡn̩/
Verb
Sülven: an·fe·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anfegen
PPP:
anfeegt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik feeg an
du feegst an
he/se/dat feegt an
wi feegt an
ji feegt an
se feegt an
Vergangen Tiet:
ik feeg an
du feegst an
he/se/dat feeg an
wi fegen an
ji fegen an
se fegen an
Perfekt:
ik heff anfeegt
du hest anfeegt
he/se/dat hett anfeegt
wi hebbt anfeegt
ji hebbt anfeegt
se hebbt anfeegt
Kunjunktiv:
ik feeg an
du feegst an
he/se/dat feeg an
wi fegen an
ji fegen an
se fegen an
Imperativ:
feeg an!
feegt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + fegen