ut­ka­ken op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈuːtˌkɔːkn̩/
Verb
Sülven: ut·ka·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Traan warrt dör Utkaken von Waalspeck wunnen.

Verbformen:

Infinitiv:
utkaken
PPP:
utkaakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kaak ut
du kaakst ut
he/se/dat kaakt ut
wi kaakt ut
ji kaakt ut
se kaakt ut
Vergangen Tiet:
ik kaak ut
du kaakst ut
he/se/dat kaak ut
wi kaken ut
ji kaken ut
se kaken ut
Perfekt:
ik heff utkaakt
du hest utkaakt
he/se/dat hett utkaakt
wi hebbt utkaakt
ji hebbt utkaakt
se hebbt utkaakt
Kunjunktiv:
ik kaak ut
du kaakst ut
he/se/dat kaak ut
wi kaken ut
ji kaken ut
se kaken ut
Imperativ:
kaak ut!
kaakt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + kaken