still­swie­gens op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈstɪlˌsviː·ɡəns/
Adverb
Sülven: still·swie·gens
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
He is stillswiegens weggahn.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: still + swiegens