weg­gahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈvɛçˌɡɔːn/
Verb
Sülven: weg·gahn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
weg­gahn
PPP:
weg­gahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah­ weg
du geihst weg
he/se/dat geiht weg
wi gaht weg
ji gaht weg
se gaht weg
Vergangen Tiet:
ik güng weg
du güngst weg
he/se/dat güng weg
wi güng­en weg
ji güng­en weg
se güng­en weg
Perfekt:
ik bün weg­gahn
du büst weg­gahn
he/se/dat is weg­gahn
wi sünd weg­gahn
ji sünd weg­gahn
se sünd weg­gahn
Kunjunktiv:
ik güng weg
du güngst weg
he/se/dat güng weg
wi güng­en weg
ji güng­en weg
se güng­en weg
Imperativ:
gah­ weg!
gaht weg!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: weg + gahn