swie­gens op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈsviː·ɡəns/
Adverb
Sülven: swie·gens
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Se hett sik swiegens allens anhöört.

Etymologie:

Woort afleidt von: swiegen