infal­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɪnˌfaln̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: in·fal·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Mi is jüst wat infullen!
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
instörten
düütsch:
Bispelen:
[1] De Schuppen is infullen.

Verbformen:

Infinitiv:
infal­len
PPP:
inful­len
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik fall in
du fall­st in
he/se/dat fall­t in
wi fall­t in
ji fall­t in
se fall­t in
Vergangen Tiet:
ik füll in
du füll­st in
he/se/dat füll in
wi fül­len in
ji fül­len in
se fül­len in
Perfekt:
ik bün inful­len
du büst inful­len
he/se/dat is inful­len
wi sünd inful­len
ji sünd inful­len
se sünd inful­len
Kunjunktiv:
ik füll in
du füll­st in
he/se/dat füll in
wi fül­len in
ji fül­len in
se fül­len in
Imperativ:
fall in!
fall­t in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + fallen